Blog

Θέατρο ή ζωή ;

Θέατρο ή ζωή ;

Λατρεύω την αυτογνωσία και, για να είσαι εδώ, σίγουρα την αγαπάς κι εσύ.

Είναι πολλοί οι λόγοι της λατρείας, ένας από αυτούς είναι το ότι μου δίνει την ευκαιρία να δω πίσω από την επιφάνεια, πίσω από τα φαινόμενα, πίσω από τα κουστούμια των ηθοποιών που είμαστε κάποιες φορές, με θεατές όχι μόνο τους άλλους, αλλά ακόμη και τον ίδιο μας τον εαυτό.

 

Σιωπή

Της μύγας το φτερό

Ο μεσημεριανός ύπνος ήταν κάτι που απεχθανόμουν από παιδί. Ποτέ στη ζωή μου δεν έχω κοιμηθεί μεσημέρι. Από πολύ πρωί λειτουργώ non stop μέχρι βράδυ. Νωρίς το βράδυ όμως. Αν πάει η ώρα 10 αρχίζω να υπολειτουργώ. Πιάτα θα μείνουν άπλυτα, άρθρα μισογραμμένα, ταινίες χωρίς τέλος, ακόμη και σε θέατρο έχω κοιμηθεί. Έτσι είναι οι βιορυθμοί μου.

 

Ποιος είναι ο ξένος τελικά ;

Ποιος είναι ο ξένος τελικά ;

Μόλις επέστρεψα από ένα ακόμη retreat μου, όπου τριάντα περίπου άνθρωποι μοιραστήκαμε τρεις ημέρες αυτογνωσίας, χαράς, συγκίνησης και γεμίσαμε τις μπαταρίες μας για πολύ πολύ καιρό.

Άνθρωποι που άλλοι γνώριζαν κάποιους και άλλοι δεν γνώριζαν κανέναν. Άνθρωποι που ήταν ξένοι μεταξύ τους, μέχρι την ημέρα της συνάντησής μας. Φεύγοντας, όλοι ένιωθαν μια μεγάλη σύνδεση μεταξύ τους.

 

Δεν είναι ο κόσμος ιδανικός

Δεν είναι ο κόσμος ιδανικός

Δεν είναι ο κόσμος ιδανικός, λέει ένα τραγούδι.

Εννοείται, θα μου πεις. Δεν μας λέει κάτι καινούργιο. Όλοι το ξέρουμε αυτό.

Ωραία, το ξέρουμε. Κάνουμε όμως σαν να μην το ξέρουμε. Απορούμε με όσα δεν είναι ακριβώς όπως θα θέλαμε ή θα έπρεπε ή θα περιμέναμε να είναι. «Πώς είναι δυνατόν να συμβαίνει αυτό ; γιατί τώρα, γιατί σε μένα ;» Η ερώτηση κρέμεται στα χείλια, βλέμμα έκπληξης στα μάτια, ένα κενό στην καρδιά, γεμάτο απούσες απαντήσεις.

 

Μπλα, μπλα, μπλα

Μπλα, μπλα, μπλα

Μεγάλες αποφάσεις, δεσμεύσεις, σχέδια, λόγια …

Θα κάνω δίαιτα, άσκηση, πρόγραμμα, μπλα μπλα. Θα πάρω τηλέφωνο εκείνο τον φίλο, θα γνωρίσω νέους ανθρώπους, θα κανονίσω μια εκδρομή μπλα μπλα. Θα μιλήσω για αυτό που με ενοχλεί, θα βρω τι με ενοχλεί μπλα, μπλα. Θα ζητήσω αύξηση, θα αλλάξω δουλειά, μου αξίζει κάτι καλύτερο μπλα, μπλα. Θα μειώσω το χρόνο στα σόσιαλ (έγινε κι αυτή λέξη της καθημερινότητας), θα διαβάζω, θα επικοινωνώ μπλα μπλα. Θα αλλάξω τη σχέση μου, θα βρω άλλη σχέση, θα βάλω μια τάξη, θα έχω αυτοπεποίθηση, θα λέω την άποψή μου, θα βελτιώσω τη ζωή μου μπλα, μπλα, μπλα.

 

Ευρωστία

Ευρωστία

Λέξη ελληνική, με τη δική της δυναμική ομορφιά, πολυεπίπεδη.

Αγαπώ κάθε της γράμμα. Το εύηχο ευ, το γάργαρο ρο της, το μεγαλοπρεπές της ωμέγα κι αυτό το -στία, που θυμίζει εστία. Ναι, έτσι αγαπώ την ευρωστία, έτσι τη νιώθω, σαν την εστία μου, το σπίτι μου, εκεί που θέλω να ανήκω. Σε μόλις οκτώ γράμματα, η υποστηρικτική φροντίδα της ύπαρξης, σε όλα της τα επίπεδα.

 

Ανάσταση

Ανέστη !

Αν ήμουν θεάνθρωπος, θα θυσιαζόμουν για την ανθρωπότητα.

Θα σήκωνα το σταυρό του μαρτυρίου, θα δίδασκα με το παράδειγμα της υπομονής, της αγάπης, της συγχώρεσης.

Θα αψηφούσα το φόβο και το θάνατο.

 

Να πονάς, αν έτσι συμβεί

Να πονάς, αν έτσι συμβεί

Να πονάς, αν έτσι συμβεί

Να λες του πόνου «δεν σε φοβάμαι,

ξέρω να αντέχω, ξέρω να μαθαίνω,

ξέρω να ανασταίνομαι όταν πεθαίνω».

 

Τόσο απλή η ευτυχία !

Τόσο απλή η ευτυχία !

Βρέθηκα στην παλιά μου γειτονιά πριν λίγες μέρες. Τη γειτονιά που ήταν το πατρικό μου, εκεί γεννήθηκε ο μπαμπάς μου, εκεί γεννήθηκα εγώ και τα παιδιά μου και εκεί ζούσα μέχρι σχετικά πρόσφατα.


 

καλύτερα

Όλο και καλύτερα (;;;;)

Τι κάνεις ; Όλο και καλύτερα !

Δεν φαντάζεσαι πόσο με μπερδεύει αυτή η απάντηση όταν την ακούω. Τι σημαίνει αλήθεια; Με αγχώνεις λίγο. Δεν ήσουν καλά και είσαι όλο και καλύτερα; Εντάξει, αν ήσουν ή είσαι άρρωστος, αν πενθείς, αν κάτι δεν πήγαινε καλά, αν έχεις κάποια δυσκολία, το καταλαβαίνω. Μου περιγράφεις την πρόοδό σου. Χαίρομαι για σένα και συνεύχομαι με την καρδιά μου – μακάρι να είσαι όλο και καλύτερα !

 

Ψέμματα

Πρωταπριλιά !

Λες ψέματα; Ρητορική η ερώτηση. Λες. Το χρήσιμο ερώτημα είναι - αντιλαμβάνεσαι πάντα τα ψέματα που λες; Θα συνεχίσω την Γιάννης κερνάει, Γιάννη πίνει τακτική μου και θα τολμήσω να προλάβω και πάλι την απάντησή σου. Όχι, δεν αντιλαμβάνεσαι πάντα τα ψέματα που λες. Εσύ, εγώ, όλοι μας.

 

Πάθος

Πάθος το λένε !

«Καβάλα τρώνε το ψωμί, καβάλα πολεμάνε, καβάλα πάν' στην εκκλησιά, καβάλα προσκυνάνε»

Αυτά λέει το τραγούδι για τα παλληκάρια του Κολοκοτρώνη. Ξέρεις τι σημαίνει αυτό ; Ήταν δοσμένοι ολοκληρωτικά και απόλυτα στο σκοπό τους. Δεν ήταν part time αγωνιστές, δεν ήταν ο αγώνας τους κάτι που έκαναν στα ανάμεσα της ζωής, αν είχαν χρόνο, αν είχαν διάθεση, αν ξύπνησαν απ’ τη σωστή πλευρά, αν είδαν καλό όνειρο.

Ξέρεις πώς λέγεται αυτό ; Πάθος το λένε.